در سنجه‌های زندگی ایمانی و پیروزی بر چالش‌های روزمره، توجه به کلام مقدّس راهنمای مؤمنان است. برای روز چهارشنبه ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، بخش‌هایی از کلام خدا در نظر گرفته شده است که ابعاد تازه‌ای از فیض الهی و هوشیاری روحانی را برای کلیسا آشکار می‌سازد.

در بخش نخست خوانش‌ها، نامه پولس رسول به کلیسای اِفِسُس (باب ۳، آیات ۲ تا ۱۲) مورد توجه قرار گرفته است. پولس در این بخش از «سرّ مسیح» سخن می‌گوید؛ رازی که در نسل‌های پیشین بر آدمیان آشکار نشده بود، اما اکنون به واسطه روح‌القدس بر رسولان و انبیای مقدّس مکشوف شده است. مقصود از این مکاشفه، شراکت غیریهودیان در میراث آسمانی و وعده‌های الهی از طریق انجمن عیسی مسیح است.

همچنین، در بخش مزمور پاسخ‌گو (مزمور اشعیا باب ۱۲، آیات ۲ تا ۶)، سرود سپاس و ستایش مؤمنان طنین‌انداز می‌شود؛ دعوت به اینکه خدا نجات‌دهنده است و باید با شادی از چشمه‌های نجات آب نوشید و نام او را در میان قوم‌ها بلند کرد.

در بخش انجیل (لوقا باب ۱۲، آیات ۳۹ تا ۴۸)، عیسی مسیح مَثَلِ خادم امین و هوشیار را روایت می‌کند. این متن بر آمادگی همیشگی برای بازگشت پسر انسان تأکید دارد. مفهوم کلیدی در این روایت، مسئولیت‌پذیری بر اساس میزان آگاهی و بخشی از فیض است که به هر خادم سپرده شده است؛ چنان‌که فرمود: «از هر که بیشتر داده شد، از او بیشتر خواسته خواهد شد.»

این بخش‌ها در مجموع، مؤمنان را به ژرف‌اندیشی در فیض بخشش الهی و زیستن در بیداری روحانی فرا می‌خوانند.

Frequently Asked Questions

چرا مکاشفه «سرّ مسیح» در زمان پولس رسول اهمیت ویژه‌ای داشت و چه تفاوتی با نسل‌های پیشین داشت؟

این راز که در نسل‌های گذشته پنهان بود، به واسطه روح‌القدس آشکار شد تا نشان دهد غیریهودیان نیز به واسطه انجیل، شریک میراث آسمانی و وعده‌های الهی شده‌اند و این اتحاد، ابعاد تازه‌ای از فیض خدا را برای کلیسا نمایان ساخت.

پیام اصلی مزمور اشعیا باب ۱۲ در ارتباط با زندگی روزمره ایمانداران چیست؟

این مزمور ایمانداران را دعوت می‌کند تا خدا را به عنوان نجات‌دهنده خود بشناسند و با دلی شاد از چشمه‌های نجات بنوشند، و وظیفه دارند نام خداوند و کارهای عظیم او را در میان تمامی قوم‌ها با ستایش بلند کنند.

بر اساس مثَل خادم امین در انجیل لوقا، معیار اصلی بازخواست انسان‌ها در روز حساب چیست؟

معیار اصلی قضاوت و بازخواست الهی، میزان آگاهی، مسئولیت‌پذیری و فیضی است که به هر فرد سپرده شده است؛ به این معنا که از کسانی که فرصت‌ها و دانش بیشتری دریافت کرده‌اند، توقع و انتظار بیشتری نیز خواهد رفت.