مسیحیت کاتولیک دارای ابعاد عمیق تاریخی، الهیاتی و معنوی است که یکی از جذاب‌ترین و در عین حال پرسش‌برانگیزترین جنبه‌های آن برای افراد تازه‌آشنا، مفهوم قدیسان است. وقتی سخن از قدیسان در کلیسای کاتولیک به میان می‌آید، ذهن بسیاری به سمت انسان‌های مقدسی می‌رود که زندگی خارق‌العاده‌ای داشته‌اند. اما قدیسان در حقیقت چه کسانی هستند، چرا به آن‌ها احترام گذاشته می‌شود و نقش آن‌ها در زندگی روزمره ایمانداران چیست؟ در این مقاله جامع، تلاش می‌کنیم تا با نگاهی دقیق به آموزه‌های کلیسای کاتولیک، تاریخ مسیحیت و سنت‌های کلیسایی، پاسخی روشن و مستند به این پرسش‌ها بدهیم و با چهره‌های برجسته تاریخ قدیسان جهان و اتریش آشنا شویم.
بخش اول: قدیس در کلیسای کاتولیک چیست؟
در آموزه‌های کلیسای کاتولیک، کلمه قدیس (به انگلیسی: Saint و به آلمانی: Heiliger) به فردی اطلاق می‌شود که در اثر زندگی سرشار از فیض الهی، اتحاد عمیقی با خداوند پیدا کرده و اکنون در حضور ابدی او در بهشت به سر می‌برد. قدوسیت به معنای زندگی در فیض خداوند و بازتاب دادن نور مسیح در جهان است. کتاب مقدس بارها مؤمنان را به این مسیر دعوت کرده است. برای نمونه، در اول پطرس ۱:۱۵–۱۶ آمده است: «بلکه چنان‌که آن قدوسی که شما را خوانده است، خود نیز در تمام رفتار قدوس باشید، زیرا مكتوب است: “قدوس باشید، زیرا که من قدوس هستم.”» همچنین در رساله به رومیان ۱:۷، پولس رسول مؤمنان را «قدیسان خوانده‌شده» خطاب می‌کند و در افسسیان ۱:۴ بر این نکته تأکید می‌شود که خداوند ما را پیش از بنیاد جهان برگزید تا در حضور او قدیس و بی‌عیب باشیم.
قدیسان در سنت کاتولیک تنها الگوهای ایمان و فضیلت‌های مسیحی نیستند، بلکه اعضای زنده کلیسای آسمانی به شمار می‌روند. این مفهوم در قالب آموزه «مشارکت قدیسان» (Communion of Saints) معنا می‌یابد که بر اساس آن، تمام اعضای بدن مصلوب مسیح—اعم از کسانی که هنوز روی زمین زندگی می‌کنند، در برزخ هستند یا در آسمان با خدایند—در پیوندی معنوی با یکدیگر قرار دارند. نویسنده نامه به عبرانیان در فصل ۱۲، آیه ۱، از این حقیقت به زیبایی یاد می‌کند و مؤمنان را به دویدن در مسابقه ایمان در میان «ابر بزرگی از شاهدان» فرا می‌خواند.
نکته بسیار مهم در الهیات کاتولیک این است که قدوسیت به گروهی خاص مانند کشیش‌ها، راهبان یا راهبه‌ها محدود نمی‌شود. شورای دوم واتیکان بارها بر «دعوت همگانی به قدوسیت» تأکید کرده و نشان داده است که هر فرد مسیحی در هر جایگاه و شغلی—چه پدر و مادر، چه کارگر، چه پزشک و چه دانش‌آموز—فراوان دعوت شده است تا با پیروی از عیسی مسیح، زندگی قدیسی داشته باشد. تفاوت میان یک قدیس شناخته‌شده توسط کلیسا و سایر مسیحیان عادی تنها در این است که کلیسا پس از بررسی دقیق، زندگی فردی را به عنوان نمونه‌ای بارز از پیروزی فیض خدا بر ضعف بشری تأیید و معرفی کرده است.
بخش دوم: آیا کاتولیک‌ها قدیسان را می‌پرستند؟
یکی از متداول‌ترین سوءتفاهم‌ها درباره کلیسای کاتولیک این است که تصور می‌شود کاتولیک‌ها قدیسان یا مریم باکره را می‌پرستند. برای درک درست این موضوع، باید به تفکیک دقیق الهیاتی میان مفاهیم پرستش و تکریم توجه کرد. در سنت کاتولیک، پرستش و عبادت مطلق (Latria) تنها و تنها مخصوص خداوند متعال، یعنی خدای تثلیث (پدر، پسر و روح‌القدس) است. هیچ انسان، فرشته یا قدیسی هرگز در این جایگاه قرار نمی‌گیرد و پرستش مخلوق به جای خالق، گناه کبیره محسوب می‌شود.
در مقابل، احترام و تکریم قدیسان با اصطلاح (Dulia) شناخته می‌شود. این احترام به معنای تجلیل از فضایل اخلاقی، ایمان و پیروزی معنوی کسانی است که زندگی خود را وقف خدمت به خدا کرده‌اند. همچنین درباره مریم مقدس از اصطلاح (Hyperdulia) استفاده می‌شود؛ یعنی تکریم ویژه‌ای که به دلیل مقام مادری او نسبت به عیسی مسیح بالاتر از سایر قدیسان است، اما همچنان با مفهوم پرستش (Latria) تفاوت ماهوی دارد.
در الهیات کاتولیک، عیسی مسیح تنها نجات‌دهنده و میانجی اصلی میان خدا و انسان است، چنان‌که در اول تیموتائوس ۲:۵ تصریح شده است: «زیرا خدا یک است و میانجی خدا و انسان یک، یعنی انسانْ مسیحْ عیسی.» بنابراین، درخواست شفاعت از قدیسان (یعنی از آن‌ها خواستن که در دعاها با ما و برای ما نزد خدا دعا کنند) به معنای قرار دادن آن‌ها در جایگاه خدا نیست، بلکه درست مانند این است که از یک دوست مسیحی زنده بخواهیم برای ما دعا کند، با این تفاوت که قدیسان در حضور کامل خداوند قرار دارند. کتاب مقدس در یعقوب ۵:۱۶ به ما یادآوری می‌کند که «دعای مرد عادل تأثیر فراوان دارد» و مکاشفه ۵:۸ نیز به پیشکش کردن دعای قدیسان در حضور بره خدا اشاره می‌کند.
بخش سوم: مریم مقدس و جایگاه ویژه او
مریم باکره (Virgin Mary) در سنت کلیسای کاتولیک جایگاهی بی‌نظیر و فراتر از سایر قدیسان دارد. او دختری از ناصره بود که با ایمان و اطاعت کامل به ندای فرشته الهی پاسخ داد و مادر زمینی عیسی مسیح شد. کلیسای کاتولیک بر اساس سنت کهن و تصمیمات شوراهای اکومِنیکال صدر مسیحیت، او را «مادر خدا» یا (Theotokos) می‌نامد. این عنوان به هیچ وجه به معنای آن نیست که مریم منشأ الهی یا ازلی خداست، بلکه بیانگر این حقیقت الهیاتی است فرزندی که او در جهان به دنیا آورد، از لحظه انعقاد نطفه، هم‌زمان انسان کامل و خدای حقيقي بود.
جایگاه مریم در زندگی عیسی مسیح از بشارت تا پای صلیب ادامه داشت و او نخستین و کامل‌ترین شاگرد مسیح به شمار می‌رود. شفاعت مریم مقدس در دعاهای کاتولیک جایگاهی مرکزی دارد، زیرا مؤمنان معتقدند مادری که عیسی را در آغوش کشید، با مهر مادرانه خود برای فرزندان روحانی کلیسا نیز شفاعت می‌کند. در سراسر جهان، زیارتگاه‌های متعددی به نام مریم مقدس وجود دارد که میلیون‌ها زائر را به سوی خود جلب می‌کنند. از جمله برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان به زیارتگاه باشکوه ماریاتسل (Mariazell) در اتریش، پناهگاه شفا و آرامش در لورد (Lourdes) فرانسه، و مکان رویدادهای معنوی فاطیما (Fátima) در پرتغال اشاره کرد که هر ساله میزبان دلدادگان به معنویت ماریایی هستند.
بخش چهارم: قدیسان حامی (Patron Saints)
پدیده قدیسان حامی (Patron Saints) ریشه‌ای عمیق در تاریخ و فرهنگ جوامع مسیحی دارد. قدیس حامی به قدیسی گفته می‌شود که به عنوان نگهبان و شفیع آسمانی برای یک کشور، شهر، حرفه، کلیسا یا شرایط خاص زندگی شناخته می‌شود. این انتخاب اغلب بر اساس ارتباط تاریخی قدیس با آن منطقه، نوع شهادت او یا تخصصش در طول زندگی زمینی شکل گرفته است.
مؤمنان کاتولیک گاهی در شرایط خاص زندگی، از قدیسان حامی درخواست شفاعت می‌کنند. برای مثال، سنت جود تادئوس به عنوان حامی شرایط دشوار و ناامیدکننده شناخته می‌شود؛ سنت آنتونی پادوایی در جستجوی اشیای گمشده مورد خطاب قرار می‌گیرد؛ سنت فلوریان محافظ و حامی آتش‌نشانان است؛ سنت یوسف به عنوان حامی پدران و کارگران تکریم می‌شود؛ سنت فرانسیس آسیزی به دلیل عشق عمیقش به طبیعت با محیط زیست و حیوانات پیوند خورده است؛ و سنت لئوپولد به عنوان حامی ملی اتریش و اتریش سفلی گرامی داشته می‌شود. لازم به ذکر است که این عناوین بازتاب‌دهنده سنت‌های محلی و فرهنگی مؤمنان هستند و نباید به معنای تضمین معجزه یا اتکا به قدرت خود قدیس تلقی شوند.
بخش پنجم: چگونه یک فرد در کلیسای کاتولیک قدیس می‌شود؟
فرایند رسمی اعلام قدیس شدن در کلیسای کاتولیک که به آن (Canonization) یا قانون‌سپاری قدیسان گفته می‌شود، مسیر بسیار دقیق، طولانی و سخت‌گیرانه‌ای دارد که زیر نظر دیکاستری علل قدیسان در واتیکان انجام می‌شود. این فرایند عموماً شامل چهار مرحله اصلی است:
۱. بنده خدا (Servant of God)
این روند معمولاً پس از گذشت حداقل پنج سال از درگذشت فرد (مگر در موارد خاص با دستور مستقیم پاپ) آغاز می‌شود. اسقف محل زندگی متوفی پرونده‌ای را تشکیل می‌دهد تا نوشته‌ها، سخنرانی‌ها، زندگی‌نامه و شهرت فرد به قدوسیت و فضایل مسیحی بررسی شود. در صورت تایید اولیه، عنوان «بنده خدا» به او تعلق می‌گیرد.
۲. ارجمند (Venerable)
در این مرحله، واتیکان زندگی فرد را موشکافانه بررسی می‌کند تا اثبات شود که او از «فضایل قهرمانانه» (Heroic Virtues) یعنی ایمان، امید، محبت و فضایل اخلاقی در بالاترین حد برخوردار بوده است. پس از تأیید این موضوع توسط کمیسیون الهی‌دانان و امضای پاپ، عنوان «ارجمند» به فرد اعطا می‌شود. این مرحله هنوز به معنای اعلام قطعی قدیس بودن نیست.
۳. متبرک (Blessed / Beatification)
برای رسیدن به این مرحله، اثبات حداقل یک معجزه که از طریق شفاعت این فرد ارجمند رخ داده باشد، الزامی است (البته در پرونده‌های شهدا شرایط متفاوتی وجود دارد و معجزه شرط اولیه نیست). معجزات ادعایی با حضور پزشکان متخصص، کارشناسان علمی و الهی‌دانان به شدت تحقیق می‌شود تا هرگونه توجیه طبیعی رد شود. با تأیید معجزه و صدور حکم پاپ، فرد «متبرک» نامیده می‌شود و تکریم او در سطح محلی یا منطقه‌ای مجاز می‌گردد.
۴. قدیس (Saint / Canonization)
مرحله نهایی زمانی است که پس از مرحله تبرک، معجزه دوم و مستندی که پس از مرگ فرد و از طریق شفاعت او رخ داده باشد، بررسی و تأیید شود. در این نقطه، پاپ طی مراسمی رسمی در واتیکان، فرد را به عنوان «قدیس» کلیسای جهانی معرفی می‌کند. از این پس، نام او در تقویم رسمی کلیسا ثبت شده و کلیساهای سراسر جهان می‌توانند به نام او ساخته شوند و مراسم بزرگداشت برگزار کنند.
بخش ششم: تفاوت دیدگاه کاتولیک، ارتدوکس و پروتستان درباره قدیسان
شناخت تفاوت‌های میان شاخه‌های مختلف مسیحیت در مواجهه با موضوع قدیسان، به درک بهتری از تاریخ و الهیات مسیحی کمک می‌کند:
| ویژگی / شاخه | کلیسای کاتولیک | کلیسای ارتدوکس | سنت‌های پروتستانی |
|---|---|---|---|
| احترام به قدیسان | دارای سنت رسمی و تکریم گسترده | بسیار برجسته با تأکید بر آیکون‌ها | متفاوت؛ اغلب رد درخواست شفاعت از اموات |
| شفاعت قدیسان | آموزه رسمی و پذیرفته‌شده | اعتقاد راسخ به شفاعت قدیسان | معمولاً رد شده (تأکید بر میانجی‌گری انحصاری مسیح) |
| فرایند رسمی (Canonization) | زیر نظر دقیق واتیکان و پاپ | توسط شورای کلیسایی و اسقف‌ها | فاقد سیستم رسمی قدیس‌سازی |
| دعوت به قدوسیت | شامل همه ایمانداران | شامل همه ایمانداران | بسیار تأکید شده (همه مؤمنان حقیقی قدیس خوانده می‌شوند) |
بخش هفتم: معروف‌ترین قدیسان عصر کتاب مقدس و صدر مسیحیت
تاریخ مسیحیت سرشار از چهره‌های تابناکی است که در کتاب مقدس و نخستین قرون کلیسا درخشیده‌اند:
- مریم مقدس (Virgin Mary): مادر عیسی و الگوی کامل اطاعت از اراده الهی که نقش مرکزی او در نجات‌بخشی عیسی مسیح در کتب عهد جدید روایت شده است.
- پطرس رسول (Saint Peter): ماهیگیر جلیل که با اعتراف ایمان خود به عنوان سنگ زیربنای کلیسا شناخته شد. کلیسای کاتولیک او را نخستین اسقف رم و نخستین پاپ می‌داند و نماد کلیدهای بهشت (برگرفته از انجیل متی ۱۶:۱۸–۱۹) به او اختصاص دارد.
- پولس رسول (Saint Paul): مبلغ بزرگ مسیحیت که از آزاردهنده مسیحیان به رسولی خستگی‌ناپذیر بدل شد و نامه‌های او بخش عظیمی از عهد جدید را تشکیل می‌دهد. نماد او در هنر شمشیر است.
- یوسف مقدس (Saint Joseph): همسر مریم و پدر خوانده زمینی عیسی؛ مردی خاموش، صالح و نماد کامل فداکاری، فروتنی و حمایت از خانواده مقدس.
بخش هشتم: قدیسان محبوب و تأثیرگذار تاریخ کلیسای کاتولیک
- فرانسیس آسیزی (Saint Francis of Assisi): عارف ایتالیایی قرن سیزدهم که با ترک ثروت مادی، فرقه فرانسیسکن را تأسیس کرد و با عشق عمیق به فقرا و طبیعت شناخته می‌شود. روز جشن او ۴ اکتبر است.
- آنتونی پادوایی (Saint Anthony of Padua): واعظ برجسته و دانشمند کتاب مقدسی پرتغالی‌تبار که به عنوان حامی اشیای گمشده شهرت جهانی دارد. جشن او ۱۳ ژوئن است.
- نیکولاس مقدس (Saint Nicholas): اسقف میرا در قرن چهارم که به خاطر بخشش‌های پنهانی‌اش به نیازمندان شناخته می‌شد و ریشه تاریخی شخصیت بابانوئل (Santa Claus) محسوب می‌گردد. روز جشن او ۶ دسامبر است.
- ژان دارک (Saint Joan of Arc): قهرمان ملی فرانسه که با الهامات دینی در جنگ‌های صدساله نقش آفرید و در سال ۱۹۲۰ به مقام قدیسی رسید.
- توماس آکویناس (Saint Thomas Aquinas): فیلسوف و الهی‌دان بزرگ قرن سیزدهم و نویسنده اثر سترگ (Summa Theologiae) که پیوند میان عقل و ایمان را تبیین کرد.
- جود تادئوس (Saint Jude Thaddeus): یکی از حواریون عیسی مسیح که به عنوان شفیع امور غیرممکن و شرایط بحرانی محبوبیت ویژه‌ای دارد. جشن او ۲۸ اکتبر است.
بخش نهم: قدیسان معاصر و دوران مدرن
- پدر پیو (Saint Padre Pio): کشیش و راهب کاپوچین ایتالیایی (۱۹۶۸-۱۸۸۷) که زندگی خود را وقف اعتراف‌گیری و نیکوکاری کرد و پدیده‌های استیگماتا (زخم‌های مسیح) در بدن او گزارش شد. او در سال ۲۰۰۲ قدیس شد.
- مادر ترزا (Saint Teresa of Calcutta): راهبه نیکوکار مقدونیه‌ای‌تبار که با تأسیس مبلغان نیکوکاری، زندگی خود را وقف فقیرترینِ فقرا در کلکته هندوستان کرد و برنده جایزه صلح نوبل شد. او در سال ۲۰۱۶ قدیس شناخته شد.
- پاپ ژان پل دوم (Saint John Paul II): پاپ محبوب لهستانی که دوران پاپی طولانی‌اش تأثیر عمیقی بر تحولات سیاسی اروپای شرقی و گفتگوی بین ادیان گذاشت. او در سال ۲۰۱۴ قدیس شد.
- کارلو آکوتیس (Saint Carlo Acutis): نوجوان ایتالیایی متولد لندن (۲۰۰۶-۱۹۹۱) که با مهارت‌های رایانه‌ای خود وب‌سایتی درباره معجزات عشای ربانی ساخت و به عنوان «قدیس اینترنت» برای نسل جوان شناخته می‌شود.
بخش دهم: معروف‌ترین قدیسان اتریش و وین
سرزمین اتریش دارای میراثی غنی از قدیسان است که تاریخ معنوی این کشور را شکل داده‌اند:
- سنت لئوپولد سوم (Saint Leopold III): مارگراف اتریش و حامی این کشور و اتریش سفلی که صومعه کلسترنوبورگ (Klosterneuburg) را بنیاد نهاد. روز جشن او ۱۵ نوامبر است.
- سنت کلمنت ماری هوفباور (Saint Clement Mary Hofbauer): کشیش ردِمپتوریست و ملقب به «رسول وین» که خدمات بزرگی به محرومان این شهر کرد. او در سال ۱۹۰۹ قدیس و در سال ۱۹۱۴ حامی وین شد.
- سنت فلوریان (Saint Florian): فرمانده رومی که به دلیل ایمان مسیحی‌اش در رودخانه انس (Enns) به شهادت رسید و امروزه حامی محبوب آتش‌نشانی است.
- سنت روبرت زالتسبورگ (Saint Rupert): بنیان‌گذار معنوی و تبلیغی منطقه زالتسبورگ که با صنعت نمک و توسعه این منطقه پیوند تاریخی دارد.
- سنت کولومان (Saint Coloman): زائر ایرلندی که در مسیر سفر به اورشلیم در اتریش به شهادت رسید و در صومعه مِلک مدفون است.
- سنت استفان (Saint Stephen): نخستین شهید مسیحیت که کلیسای جامع باشکوه استفان‌دوم (Stephansdom) در قلب وین به نام او متبرک شده است.
بخش یازدهم: قدیسان و زندگی روزمره مسیحیان
برای ایمانداران جدید، زندگی قدیسان چراغ راهی در زندگی روزمره است. نام‌گذاری تعمید و فیرمونگ (Confirmation) به نام قدیسان، داشتن یک قدیس حامی و شرکت در روز جشن (Feast Day) یادآور این است که پیوند میان کلیسای زمینی و آسمانی همواره زنده است. در هنر مسیحی، هر قدیس دارای نمادهای خاصی است که به شناخت آن‌ها کمک می‌کند:
| قدیس | نماد شناخته‌شده | معنای نماد |
|---|---|---|
| پطرس | کلیدها | مسئولیت و اقتدار روحانی |
| پولس | شمشیر و کتاب | شهادت و تعالیم رسولی |
| فلوریان | سطل آب و ساختمان در حال سوختن | حمایت از آتش‌نشانان |
| نیکولاس | سه کیسه یا گوی زرین | بخشندگی به نیازمندان |
| آنتونی | نوزاد عیسی یا گل سوسن | فضیلت و دانش الهیاتی |
| فرانسیس | پرندگان و حیوانات | محبت به آفرینش خدا |
| لئوپولد | نمادهای بابنبرگ و پرچم | تاریخ و اصالت اتریشی |
| یوسف | عصا و گل سوسن | پاکدامنی و سرپرستی خانواده |
همچنین سنت نگهداری از آثار مقدس (Relics) که به بقایای جسمانی یا اشیای منتسب به قدیسان اطلاق می‌شود، بخشی از تاریخ زیارت در کلیسای کاتولیک است که همواره با تکریم مؤمنان و نه پرستش آن‌ها همراه بوده است.
بخش دوازدهم: راهنمای تشخیص قدیسان در کلیساهای وین
اگر از کلیساهای شهر وین بازدید می‌کنید، شناخت چند نماد ساده می‌تواند تجربه‌ای بی‌نظیر برای شما رقم بزند. در کلیسای جامع سنت استفان (Stephansdom)، معماری و مجسمه‌ها یادآور نخستین شهید مسیحیت هستند. در کلیسای زیبای Maria am Gestade، ردپای حضور سنت کلمنت ماری هوفباور به چشم می‌خورد. همچنین سفر کوتاه به صومعه تاریخی Klosterneuburg شما را با فضای معنوی و میراث سنت لئوپولد آشنا می‌کند. دقت به پنجره‌های ارسی رنگی، نقاشی‌های دیواری و مجسمه‌های سنگی در این بناها، کلید ورود به دنیای غنی هنر و الهیات کاتولیک است.
بخش سیزدهم: پرسش‌های متداول (FAQ)
۱. قدیس در کلیسای کاتولیک چه کسی است؟
فردی که در فیض الهی زیسته و پس از مرگ در بهشت با خداست.
۲. آیا کاتولیک‌ها قدیسان را می‌پرستند؟
خیر، پرستش مخصوص خداست و قدیسان تنها تکریم می‌شوند.
۳. تفاوت احترام و پرستش چیست؟
پرستش (Latria) مختص خالق است، در حالی که تکریم (Dulia) احترام به فضایل قدیسان است.
۴. آیا قدیسان می‌توانند برای ما دعا کنند؟
بله، آن‌ها به عنوان اعضای کلیسای آسمانی برای ما شفاعت می‌کنند.
۵. آیا عیسی مسیح تنها نجات‌دهنده است؟
بله، شفاعت قدیسان جایگزین میانجی‌گری یگانه مسیح نیست.
۶. چگونه یک فرد قدیس می‌شود؟
طی یک فرایند دقیق به نام Canonization در واتیکان.
۷. چهار مرحله قدیس شدن چیست؟
بنده خدا، ارجمند، متبرک و قدیس.
۸. آیا برای قدیس شدن حتماً باید معجزه رخ دهد؟
بله، در مراحل تبرک و قدیس‌شدن برای پرونده‌های غیرشهید، معجزه لازم است.
۹. قدیس حامی چیست؟
نگهبان آسمانی برای یک شغل، منطقه یا گروه خاص.
۱۰. چرا مریم مقدس جایگاه ویژه‌ای دارد؟
به عنوان مادر خدا و نخستین شاگرد مسیح.
۱۱. آیا همه مسیحیان به قدیسان احترام می‌گذارند؟
خیر، پروتستان‌ها عموماً این سنت را ندارند.
۱۲. تفاوت دیدگاه کاتولیک و پروتستان درباره قدیسان چیست؟
کاتولیک‌ها به شفاعت قدیسان معتقدند اما پروتستان‌ها بر میانجی‌گری مستقیم مسیح تأکید دارند.
۱۳. آثار مقدس چیست؟
بقایای جسمانی یا وسایل متعلق به قدیسان.
۱۴. روز جشن قدیس چیست؟
روزی در تقویم کلیسا که معمولاً مصادف با روز درگذشت قدیس است.
۱۵. آیا هر فرد تعمیدیافته می‌تواند به قدوسیت برسد؟
بله، همه مسیحیان به قدوسیت دعوت شده‌اند.
۱۶. قدیس حامی شهر وین چه کسی است؟
سنت کلمنت ماری هوفباور.
۱۷. معروف‌ترین قدیسان اتریش چه کسانی هستند؟
سنت لئوپولد، سنت فلوریان و سنت روبرت.
شناخت قدیسان در کلیسای کاتولیک دعوتی است به فراتر رفتن از مرزهای زمان و پیوستن به خانواده بزرگ ایماندارانی که راه محبت، فداکاری و وفاداری به خدا را با موفقیت پیموده‌اند. قدیسان نهجیلاوران یا خدایان کوچک، بلکه همسفران روشن‌ضمیری در مسیر آسمان هستند که با زندگی خود به ما یادآوری می‌کنند که عشق و فیض الهی قادر است هر انسانی را از خاکستر ضعف به اوج شکوه معنوی برساند.
